8/4/2009 -

8/4/2009 -

Anlamsız bir melankoli saplandı içime
Bana nedenini sorma!
Anlamsız işte
Durup durup ağlamak istermi insan,  ben öyleyim
İçimde bir yerlerde bir şeyin eksikliği yaşanmamışlığı var.
Belkide ondan içime saplanan acıtan  bu  derin  hüzün halleri…
Kaleme kâğıda sarılmak istiyorum bu gece
Daha önceden kimsenin yazamadığı kadar etkili cümleler kurmak istiyorum, ama olmuyor.
 Anlatmak istediklerime tercüman olamıyor kalem kâğıt

Git diyor bazen içimden bir deli çığlık
At beni içinden boğazında düğümlemekten vazgeç
 Kus diyor rüzgâra karşı bütün kırılmışlıklarını
Ama olmuyor. susturuyor beni bir şeyler
içimden derin çığlıklar atıyorum kimselere duyurmadan.
Sonra
Çığlık çığlığa susuyorum…
Hüznümü saklıyorum tebesümlerimlerimin ardına
sahte gülücükler yağdırıyorum etrafıma..
Fırtınalar içinde yüzmeyi öğrenen yüreğim var artık
Merhem işlemez yaralarıyla

3/2/2009 - SUSTUMm..

Suskunluğun misafiri olmaktan haz alıyor yüreğim!
Musalla taşındaki cesedin suskunluğu kadar suskunum!
Konuşmalara küstüm! Gemilerim artık kendime yol alıyor.
Her zaman her yerde her istenileni anlatamıyorum.
Kime, neyi, nasıl ispatlayacaksın! o halde suskunluğun elini tutuyorum.
Merhem tutmaz öyle yaralarım var ki! Konuşamıyorum…
İçime atıp susuyorum.

Kelimelerimin dinlenmeye en çok muhtaç olduğu anlarda,
Beni anlayacak bana derman olacak birini aradığımda,
O çok (boş) konuşanlar kaçıyor.
Sokağımın gece yarısı suskunluğa terk edildiği gibi,
Bende yüreğimi suskunluğun kucağına bırakıyorum
Konuştuğum zaman mahkûm,
Sustuğum zaman zanlı muamelesi görüyorum.
Ne yapacaksın, kime gideceksin…
Anlamsız konuşmalardan kendime sığınıyorum
Zor olanı tercih ettim sustum…
Boğazıma dizilmiş sözcükleri söylemeden, haykıramadan, içime atarak…
Bir bilseler susan birinin gözlerinde çuvallar dolusu kelime olduğunu,
Ve yine bir bilseler söz tükenmişse en güzel cevabın susmak olduğunu…
Tarif edemediğim acıları,
Hayal kırıklıklarımı susuşlarımla örtüyorum.

Yüreğimin en ücra köşelerine inen zehirli oklardan
Canım çok yandı!
Konuşursam;
Kırmaktan, kırılmaktan
Gözyaşlarımı tutamamaktan
Kelimeleri yan yana getirememekten
Yaralı kelimeler sunmaktan korkuyorum.
Geri alınmayacak kelimeler adına;ağzımın sürgüsünü çektim!
Şuan boğazımda düğümlenen kelimeleri çarmıha germekle meşgulüm
Sustum…

Ben sustukça suskunluğumun üstüne düşman gibi sözcükler yağsa da
İncitseler de beni, artık vakit susma vaktidir
Korkup kaçtı,
Suçunu kabul etti,
Haksız olduğunu kabullendi diyecekler…
Desinler… Dudağım mühürlü!
Duygularım susuşlarımda saklı kalacak.
Yıllardır biriktirdiğim hiç kullanılmamış kelimelerimi
Devren satılığa çıkarıyorum. İlan verdim!
Alan olmazsa kalbimin morgunda biriktireceğim...
Sahi, her susan haksız mıdır?
Belki de her Suskunluğun arka planında ciltler dolusu anlamlar vardır.
Kim bilir!
Ve bir gün Söylenmemiş cümlelerimi
zulama koyup gideceğim bu şehirden
Varsın kaçtı desinler…
Susacağım!

Derin denizleri her rüzgâr dalgalandıramaz…
Mehmet Orhan Durdu

28/1/2009 - başlık yok

Suskunluğumdur  beni hıçkırıklara boğan. Suskunluğumdur beni deliler gibi ağlatan.

13/1/2009 - .

Çocukluğumda dokunulmazdı sanki ağlamak, büyümek ne kötü şey  ağlamak bile yasak…

 Kimse görmesin diye sessizce  hıçkırıklarınla yastığında boğulmak.

Biriktiriyorum heybeme hüzün işlemeli mendiller, yanağımda süzülüp yüreğimi yakıyor  bu tuzlu yaşlar.

Üşüyorum   hüzün  çöktü yüreğime.

Sol yanıma kar  yağdı  yine

Dudaklarımda Sesizlik hüküm sürüyorken

Yüreğim  ağlıyor  üşüyorum  yine..Göz yaşlarımı, mecalim yok silmeye.

Hüzün işmeli mendiller saklıyorum  heybemde.

Sende istermisin dostum gözyaşlarını silmeye

…