13/1/2009 - .

Çocukluğumda dokunulmazdı sanki ağlamak, büyümek ne kötü şey ağlamak bile yasak…
Kimse görmesin diye sessizce hıçkırıklarınla yastığında boğulmak. Biriktiriyorum heybeme hüzün işlemeli mendiller, yanağımda süzülüp yüreğimi yakıyor bu tuzlu yaşlar. Üşüyorum hüzün çöktü yüreğime. Sol yanıma kar yağdı yine Dudaklarımda Sesizlik hüküm sürüyorken Yüreğim ağlıyor üşüyorum yine..Göz yaşlarımı, mecalim yok silmeye. Hüzün işmeli mendiller saklıyorum heybemde. Sende istermisin dostum gözyaşlarını silmeye …
|