26/1/2008 - Şahitliğine izin yok kimsenin

Karanlıklar çöktü yüreğime

Kasırgalar, fırtınalar kopuyor en derinde.

En şiddetli yağmurlar birikirken gözbebeklerimde

Gökkuşağının yedi rengi ardında saklıyorum acımı

Paramparça olurken ben

Hüzün sarmalıyor, nefes aldırtmıyor

Esir alıyor bedenimi.  

Kimse görmesin, göremesin yağmurlarımı

İçimde saklıyorum en şiddetli kasırgalarımı

Şahitliğine izini yok kimsenin

Bir ben yaşıyorum karanlıklarımı

Ruhum anlamıyor beni

Beynime söz geçirirken kalbim sağırlaştı sanki

Duymuyor sessiz çığlıklarımı 

Acıtıyor kanayan yaramı

Varlığını iliklerime kadar hissederken,

Acısı işlemiyor en deli yerime

Kalbime…

Şahidi yok kanlıklarımın,

Kasırgalarımın…

Yağmurlar biriktiriyorum göz bebeklerimde

Fırtına öncesi sessizliği yaşatıyorum kalbime

Hüzünler saklıyorum içimde

Şahitliğine izini yok kimsenin

18/10/2007 -

Canım sıkılıyor artık bloga birşey ekleyesim yok..

Tatile yollamak en iyisi,süresini kendini belirlesin

6/8/2007 - Gitmeli...

Yarınlarım irili ufaklı parçalanmışken, Yürümeliyim yalın ayak 

Kumun o deniz kokan ıslaklığını iliklerime kadar hissetmeliyim

Yürümeliyim

Güneşe doğru umutla ilerledikçe

Karanlığı arkamda bırakmalı, kaçarcasına koşmalıyım.

Yalnızlığa inat bir türkü tutturup,

Korkusuzca iliklerine kadar hissetmeliyim.

Özgürlük kokusunu,

Sorgusuzca ciğerlerime çekip

Koşmalıyım

Beklide eflatun renkli yarınlara

Üzerimden atmalıyım bu ölüm kokusunu

Deniz kokusuna karışmalı, yok etmeliyim

Hayatın üzerime yapıştırdığı,

Bu sessizce haykıran etiketten kurtulmalı, 

Kırmalı, kurtulmalıyım artık üzerime çevrelenen zincirden

           ...

S.D

Mevsimlerin çoraklaştığı vakitler,düş aynalarımı kırmalıyım..

Fukara yüreğimden, hüzne akan mısralarıma dökülmeli..

Yalnızlığımın duraksamalarında, kalabalığın içinde yetim kalmalıyım.

Yokluğuma uzanan vakitlerde, yıldızlar üzerime düşerken

Bir ben olmalıyım, Ay'ın ihtişamına kendime kaptıran

Kaçaklığıma infaz ettiğim yalnızlığım bükülürken

Uyandırmaya korktuğum çığlıklarımı depreştirmeli..

Gözlerimde dolanan pembe düşlerimi

Acılarımın saklı olduğu, mağdurluğun köşelerine bastırmalıyım

Bulutları yırtarcasına dem vurduğum haykırışlarımı

Yağmur damlalarının gizemine boğmalıyım...

Yitik bir şehirde, hançerlediğim yalnızlıklarımla

Usul usul yok olmalıyım, bir benden uzağa gidemeyen bilinmezliklere

Nafile hıçkırıklıklarımın düğümlendiği

sürgünlüklerin en sancılı hallerinde gitmeliyim buralardan..

Feyza

9/7/2007 - Dostu olmalı insanın

Dostu olmalı insanın en kötü zamanında
Ağlarken başını omzuna koyabileceğin
Yanında sarılabileceği biri olmalı
Güvenle sırını açıklayabileceğin
İyi ki dostumsun diyebileceğin
Cinsiyet farkı gözetmeden
Bir dostu olmalı insanın yanı başında
Düğününde şahidin kötü gününde yoldaşın

Dostun olmalı yanında
Düştüğünde elini tutan, asla yarı yolda bırakmayan
en güzel ve en kötü günlerinin yegane tanığı olan…
Yanlış anlaşılmayan, sırtından vurmayan
İşte böyle bir dostun olmalı insanın
Eğer yoksa, bir boşluk vardır hayatında
Can dostum diyebileceğin bir dostu olmalı insanın yanında
Bu özeliklere sahip sende bir dost olmalısın aynı zamanda.

Bir dostun olmalı, yalın ayak koşabileceğin.

Hüzün kokan  adalarına onu da ortak edebileceğin..

Göz bebeklerinden yüreğine güven duygusunu akıtabildğin

Mevsimsiz yağmurların altında, tek beden olup aynı anda ıslanabileceğin.

Kaybedilmiş güneşi avuçlarının içinde sana sunabilen bir dost olmalı..

Eskimeyen telaşların içinde, senin gülüşlerine eşlik eden

Bir dost olmalı alın terim gibi yüreğime bastırıp huzur bulduğum..

Sevgiyi sınırsızca yayan,sahteliği geçmişe  katık eden bir dost..

Şah damarımdan yüreğime akıttığı sevgiyi inceden inceye bedenime işleyen

Acıların nasırlaştı yüreğimi bir pamuk saflığı ile hafifleştiren bir dost..

Geleceğe dair ekilen umut tohumlarını aynı vakitte sulayan candan biri

Sahipsiz kalan nehirlerime rüzgârın edası ile yetişen bir mucize olmalı

Benim dostum  ben konuşmadan beni anlayan olmalı..

Feyza'ya teşekkür ederim.

12/6/2007 - Adı yok

Çoğu zaman bir çiçeğin gölgesinde aradım seni

Bazen de, Küskün bir kız çocuğunun yüzünde.

Masum ürkek bir yürekle, yollarda koştum  sana

Islanmak iliklerime kadar kanatlanıp gitmekti kimi zaman

küçük biz çocuk yüzüyle geldim sana

Bütün karamsarlıklarımı bırakıp ardıma,

Birde gözbebeğimde son bir damla yaşla

Kanatın en aciz yönümü, Savurdun bilmediğim diyarlara...

Dedim ya en aciz yönümdü,Yerle bir ettin sen acımadan..

Dinmeyen sızım Ah kanayan yanım...

Yok olmalıydım, sende

En masum yanım ile...

zemheri karanlığın soğuğu ile sessizce sokuldum sana..

Ve gidişlerim. terk edişlerimin arkasında baka kaldığım.

Bekleyişlerimdi Arkasında Kopan fırtınalara karşı durduğum.

Terk edilişlerle beraber umut olduğum.

Küçük bir yürek vardı ardımda somurtup küsen, Yaşama bağlamak, cansuyu olup yeşertmek için

bekleyişlerin ardından çekip almak gerekirdi...

Boşverrr ve deli kızımmmm...

Herşey senin elinde bırakıp gitmek düşer şimdi bakma hiç geriye...

Bakma hiç geriye...

Bir su saflığını ile buluşmak kaldı sana

Şimdi deki; “Ben,bir Sudamlasıyım”

Bu yitik zamanda...

Arar bulurmuyum,özlemini çektiğim Okyanusu ....?

Okyanus ortasında sahipsiz küçük bir balık gibi çırpınsam da, su yüzüne çıkmasını da bilirim.

Maviliğin sonsuzluğu içinde gizemli bir adaya tüm yorgunluğumu mesken edinirim.

Çocukluğumun isimsizliği içinde, kırgınlıklarımı tamir edecek bir dost yüreğiydi aradığım.

Yağmurlarla boyanmış düşlerimi bana sunabilecek bir dostun yolculuğu telaşı belki de..

Yüreğimin kırılan cam kırıklarını aynı anda avuçlamak, aynı anda kanayan yaraya merhem olmak

için geldim. Paramparça bedenimi savrulmuş bir rüzgar edasına bırakman için  gelmedim…

Okyanusta bir damla olmak için karışmak mavilikleler de kaybolmak için

Aç kollarını ben geldim. Sende geri çevirme

Al beni maviliğinde sonsuzlaştır beni…